De flamingo's

Filosoof en dichter Hans Mooij is overleden, een intelligent en aimabel man. Hij is mijn docent geweest in een roemruchte tijd waarin ook Lolle Nauta, John North en Else Barth doceerden. Graag had ik gezien dat hij nog meer poëzie had uitgebracht. Maar hij was daar heel bescheiden in. 

Vijver met waterlelies
Claude Monet

Het water onder al die bloemen
was ditmaal niet veel aandacht waard.
Haast waterdicht aaneengeschaard
staan zij de diepte te verbloemen
die toch hun voortbestaan verklaart.
Geen oever ook kan zich beroemen
op het voor ogen voeren hoe men
iets zo vergankelijks bewaart.

Indringend zichtbaar blauw op groen,
voorgoed zijn fundament ontstegen,
buigt zich beschermend nog de brug
over het bloemvlak van toen.
Alleen de blik kan er bewegen:
van niets naar niets en weer terug.

J.J.A. Mooij

Een van zijn lievelingsgedichten was Die Flamingos van Rilke.

Die Flamingos

Jardin de Plantes, Paris

In Spiegelbildern wie von Fragonard
ist doch von ihrem Weiß und ihrer Röte
nicht mehr gegeben, als dir einer böte,
wenn er von seiner Freundin sagt: sie war

noch sanft von Schlaf. Denn steigen sie ins Grüne
und stehn, auf rosa Stielen leicht gedreht,
beisammen, blühend, wie in einem Beet,
verführen sie verführender als Phryne

sich selber; bis sie ihres Auges Bleiche
hinhalsend bergen in der eignen Weiche,
in welcher Schwarz und Fruchtrot sich versteckt.

Auf einmal kreischt ein Neid durch die Volière;
sie aber haben sich erstaunt gestreckt
und schreiten einzeln ins Imaginäre.

Rainer Maria Rilke, Herbst 1907, Paris, oder Frühling 1908, Capri

Contemplatie

Mooie foto gemaakt door Liesbeth Annokkee

Forum Groningen, Piramide met sleutelgat

Als stadsdichter van Groningen schreef ik in 2007 een gedicht over het nog te bouwen Groninger Forum. In de volksmond had het op grond van het ontwerp de bijnaam 'Piramide met sleutelgat' gekregen. Komende vrijdag gaat het open.

Piramide met sleutelgat
Groninger Forum

Dit hemel op aarde noemen,
greep naar de sterren, knipoog naar God.
Icoon, slanke verleider, wangedrocht.

Ze zullen je haten, van je houden.
Laat je omarmen door het warme plein.
Je hart verlicht de blinde nacht.

Een sleutel opent de nieuwe stad.
Een dromer leegt zijn laatste glas.
Een meisje danst wat zonlicht in de dag.

In een café mompelen oude mannen
over wat geweest is.

Nieuwe bundel Jan Boerstoel

Vorige week was ik bij de presentatie van de nieuwe bundel van Jan Boerstoel bij Prometheus. Het was een gezellige boel met gezellige nazit in café Louis. De bundel is mooi! Paula Patricio maakte nog even deze leuke foto van Jan en mij.

Cees op Het Grote Gebeuren

Fotograaf Henk Veenstra heeft tijdens Het Grote Gebeuren nog even deze mooie kiek gemaakt van zijn vriendin Ingrid, Cees Nooteboom en mijzelve. De sfeer zat er goed in.

De nieuwe Hobbyrocker

is uit. Heb hem nog niet gezien maar weet wel dat onder andere dit gedicht erin staat.

Overtreffende trap

Onder de blauwe nagel
kruipt een nieuwe.
De hamerslag die veel
in me wakker sloeg.

Plots wist ik wat ik kon.
Ik overtrof mijzelf.
Balanceerde op de nok.
Overwon mijn angst.

Ik dacht aan vliegen.
Geloofde dat ik het kon.
Onder het blauw
groeide ik groot.

RS

 De Hobbyrockers

Brainwash potpourri

Afgelopen zaterdag was ik bij het Brainwash Festival. Ik heb me vermaakt, maar het valt toch altijd weer een beetje tegen. Want je hoopt altijd dat de nieuwe Nietzsche is opgestaan en dat blijkt nooit het geval te zijn. Toch waren er enkele denkers die ik kon waarderen. Ten eerste Philipp Blom die helder is maar ook verrassend uit de hoek kan komen. Daan Rovers, onze Denker des Vaderlands, vond ik ontwapenend, ze vertelde een mooi verhaal over een lezing in Limburg. Maarten Meester, die bij Nieuw Licht zijn opwachting maakte, was erg zichzelf en filosofeerde uit de losse pols. Dat werkte goed. De foto van Jules Montague in het programmaboekje bleek wat mij betreft totaal niet te matchen met de charismatische persoon die op het podium in rap tempo een levendig verhaal vertelde over brein en identiteit. Ze maakte grappen over het alcoholgebruik van Nederlanders (schijnt iets met je brein te doen) waar zij als Ierse ook wel enige ervaring mee heeft [ik bedoel met drankgebruik]. Het meest verrassende waarmee ik in aanraking kwam was het hydro-feminisme gebracht door drie zeemeerminnen. Vanuit de oppervlakte afdalen naar de diepste diepte. Daar zaten we in het stikdonker te koekeloeren. We zagen niks meer. Weg lichaam. Weg ander. Weg hokjes. Hydro-feminisme, ik denk dat dat best eens hip en happening zou kunnen worden! Daarna café De Doelen, bokbier met gehaktballetjes. Ik proostte op Jules Montague.